Wreszcie...

skończyłam rękawiczki, które zaczęłam chyba ze trzy miesiące temu:)

 tworzą komplet z czapą

świątecznie...

robią się grzybki:)

bombki, mikołajko-bałwanki

w dwóch kolorach

i powstają jeszcze dzwonki...lubię je robić

kolejne pokażę w następnym poście...nie wiem kiedy to nastąpi...

wybieram się do szpitala...bardzo Was proszę o modlitwę:)

Dobrego tygodnia Wam życzę:)

 Pozdrawiam i buziaki przesyłam:)

OKO W...

oko z rudzielcem:):):)

 a teraz czas na zdjęcia moich robótek

dzwonki, biały kordonek maxi ze srebrną nitką...niestety niewidoczną na zdjęciach, nie chciała się sfotografować :)  

 sówki-mikołajki

 a tu...bałwanki-mikołajki

 wszystko "poleci" do Edytki
 http://haftyedyty.blogspot.com/2015/10/po-raz-kolejny.html#comment-form 

Dziękuję za miłe komentarze:)

 Buziaki przesyłam i radości w sercu życzę:)

Parapetowe...

życie:))) 

takiego gościa to u mnie jeszcze nie było  

weszła po ścianie...z góry

specjalnie dla niej zostawiam w skrzynce orzechy

przychodzi codziennie:)))

a tu kolejny łakomczuch:)

no i stała bywalczyni...sikora
sikory urządzają sobie masowe przyjęcia:)

czas na zdjęcia moich arcydzieł
Dwie czapy robione po skosie...z jednej strony odejmuję oczko, z drugiej dodaję

musi być na drutach zawsze ta sama ilość oczek, moje czapy mają po 70 oczek i te 70 oczek to wysokość czapy.

Zszywam początek robótki z końcem, powstaje jakby komin, jeden wlot ściągam i mocuję, i jest to góra czapy, doszywam bąbel, na drugi wlot nabieram oczka i robię ściągacz, i jest to dół czapy:) 

zaczęłam też robić dzwoneczki...każdy inny, wzory z mojej głowy...powstawały w trakcie robienia:)

Pozdrawiam:)))

Może...

 któraś z Was powie mi co to za ptasiorek?

trochę większy od sikory, wydłużony, smukły...

szukałam go w różnych atlasach...nie znalazłam...

bałwanki, grzybki i mikołajko-bałwanek  polecą na kiermasz

a uzyskane z niego pieniądze pomogą dziecku:)
Zapraszam:)

http://haftyedyty.blogspot.com/2015/10/po-raz-kolejny.html#comment-form  

gościu już czeka, nie on jeden:)

 zaraz dosypię im pestek ze słonecznika i będą miały śniadanko:)

Dziękuję, miłego dnia:)

Nie wiem....

czy ładne..., ale powstały, wydziergałam kolejne rękawiczki:) do ostatniego kawałka włóczki...
czapy niet:) 

 ostatnio to mój ulubiony wzór na ściągacz...prawe i lewe oczka...prawe ciemniejsze, lewe jaśniejsze

 czapa w warkocze

tak  w ogóle to...nie dała się sfotografować, kiepskie zdjęcia:(

ani na balonie, ani na leżąco:(

 Dziękuję za komentarze:)))

 Miłego tygodnia Wam życzę

idzie zima...

ale jeszcze mamy jesień...

dwa komplety:) z dwóch różnych włóczek:)

trochę podobnych do siebie

pierwszy czapka + mitenki

melanż 

 czapkę zrobiłam na drutach

mitenki szydełkiem

 drugi  czapka + rękawiczki

warkocze w głównej roli:)

melanżowa włóczka

 Miłego popołudnia:)

i udanego tygodnia:)

...

Bajka o miłości

Bruno Ferrero

---

Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia oraz ludzkie cechy - takie jak: Dobry Humor, Smutek, Mądrość, Duma; a wszystkich razem łączyła Miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie. Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę. Tylko Miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu, Miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło Bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
- Bogactwo, czy możesz mnie uratować?
- Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności. Nie ma tam już miejsca dla ciebie - odpowiedziało Bogactwo.
Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
- Dumo, zabierz mnie ze sobą! - poprosiła Miłość.
- Niestety, nie mogę cię wziąć! Na moim statku wszystko jest uporządkowane, a ty mogłabyś mi to popsuć... - odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.
Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
- Smutku, zabierz mnie ze sobą! - poprosiła Miłość.
- Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam - odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.
Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony, że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.
Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębinach oceanu...
Nagle Miłość usłyszała:
- Chodź! Zabiorę cię ze sobą! - powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia, że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca. Później Miłość bardzo chciała się dowiedzieć, kim jest ten tajemniczy starzec. Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował?
- To był Czas - odpowiedziała Wiedza.
- Czas? - zdziwiła się Miłość. - Dlaczego Czas mi pomógł?
- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość - odrzekła Wiedza.

---